ARTYŚCI | PROGRAM | PARTNERZY | WIDEO | FOTO


ALVA NOTO (CARSTEN NICOLAI) mieszka i pracuje w Berlinie i Chemnitz.
Alva Noto

„W pracy Nicolai’a, muzyka i sztuki wizualne nie są produktem ubocznym jedno drugiego. Jedno powołuje drugie do istnienia”, Rob Young, 2006.
Berliński artysta wizualny i wykonawca muzyki elektronicznej, Carsten Nicolai, tworzy pod pseudonimem Noto lub Alva Noto. Określane jako „mechaniczna muzyka w najpiękniejszej odmianie”, jego występy na żywo łączą dźwięk elektroniczny z wizualizacjami w czasie rzeczywistym. Twórczość Nicolai’a urzeka swoją elegancją, prostotą i chłodnym technicyzmem.
Razem z Olafem Benderem, Alva Noto prowadzi wytwórnię płytową Raster-Noton (w Niemczech), w której produkowana jest większość jego utworów. W ostatnich latach koncertował na najbardziej prestiżowych scenach świata i zdobył mnóstwo ważnych nagród w dziedzinie sztuki i muzyki elektronicznej. Współpracował z takimi artystami, jak Ryuichi Sakamoto, Blixa Bargeld, Ryoji Ikeda, Mika Vainio, Michael Nyman czy Thomas Knak. Wspólnie z Olafem Benderem i Frankiem Bretschneiderem, Nicolai utworzył pionierską markę „supergroup”.
www.alvanoto.com
www.raster-noton.net


SENKING
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Jens Massel, Cologne, Germany
Theme: Music
Works as musician since 1996.
CD and Vinyl releases on the labels:
„Karaoke Kalk” ( Berlin ) as „Kandis”, „Fumble”, „Poto & Cabengo” ( together with Michael Janov ) , „Senking”.
„Tomlab” ( Cologne ) „Visor” CD ( together with Jörg Follert and Tom Steinle ).
„Compost Records” ( Munich ) as Genf ( togehter with Oliver Brand, Ralph Obermauer and Olaf Karnik )
„Raster/Noton” ( Chemnitz ) „Senking”.
Remix for: „Morr Music“, Tied and „Tickled Trio“, „Cross“, „Gustavo Cerati“.


JAN JELINEK
Jan Jelinek

Niemiecki kompozytor muzyki elektronicznej, na którego twórczość składają się jedyne w swoim rodzaju kolaże dźwiękowe. Znany jest również jako Farben, The exposures, Gramm. Nie tylko tworzy, ale i produkuje muzykę.


Inch-time
inchtime

Stefan Panczak, alias Inch-time, zamienił spokojne życie w Adelajdzie na londyński zgiełk i pośpiech, z czego jest bardzo zadowolony. Odkąd wydał swoje pierwsze płyty w 2003 roku, Inch-time po cichu tworzył niszę, która w końcu zaczęła żyć własnym życiem. Jego muzyka to subtelne połączenie wibrującej muzyki elektronicznej z wieloma innymi stylami, od dubu do folku i od leniwego jazzu do klimatów post-rockowych. Od wydania swojego debiutanckiego albumu „Any Colour You Like” w 2005 roku, Panczak wzbogaca swój styl nowymi wpływami.
Pierwszy longplay Panczaka, nagrany pod skrzydłami wytwórni Static Caravan, dowodzi w jak genialny sposób Inch-time łączy dźwięki naturalne z elektronicznymi, często w jednej piosence. Jego debiut był przepełniony emocjami, przywodząc na myśl porównania do takich zespołów, jak Tortoise, Talk Talk czy Labradford.
Wpływy jazzowe w muzyce Panczaka nie są żadną niespodzianką; w przeszłości zdarzyło mu się sprzedać saksofon, żeby kupić sampler. Inch-time wychowywał się przy dźwiękach jazzu i psychodelicznego rocka, więc nie dziwi też złożona struktura jego utworów, które rozwijają się powoli, zyskując kolejne dźwięki i warstwy znaczeniowe, i ozdabiają melodie chropowatym rytmem, trzaskami i szumem.
Nastrój kolejnego albumu, „As the Moon Draws Water”, wydanego w roku 2006, nawiązuje do tematów znanych słuchaczom, ale tworzy też nową jakość, która od razu wydaje się znajoma, oddając ponurą intensywność zespołu Massive Attack z okresu albumu ‘Mezzanine’ oraz kalejdoskopowy melanż twórczości DJ Shadow, Four Tet i Animal Collective. Później pojawiła się seria mini albumów i wydań kasetowych, nie wspominając o ambitnej składance utworów inspirowanych kulturą herbaty, której powstanie nadzorował Inch-time. Wszystkie te utwory stanowią podłoże dla różnorodnej twórczości Panczaka, która gładko toruje sobie drogę do ludzkiej podświadomości.
Trzeci album Panczaka, „The Floating World”, stanowi nowy początek dla artysty. Jest to pierwsza płyta wydana pod marką Mystery Plays Records – własnej wytwórni Panczaka. Z czarującym i melodycznym wdziękiem przywodzącym na myśl twórczość Philipa Glassa, Inch-time prezentuje muzykę elektroniczną, której tempo gładko rośnie i opada porywając słuchaczy klimatem nie z tej ziemi.
Panczak jest otwarty na wszelkie doświadczenia artystyczne i kulturalne. Inspiracją dla jego ostatniej płyty były japoński ruch artystyczny, Ukiyo-e, a w szczególności artyści z nim związani – Hiroshige i Hokusai. To bardzo trafna inspiracja biorąc pod uwagę „wizualny” charakter muzyki Panczaka, która tworzy dźwiękowe krajobrazy – głęboko przejmujące, a jednocześnie radosne. Te kompozycje pełne melodycznych niuansów i melancholii, zaskakują i zachwycają, od Antypodów do Londynu, a nawet dalej.
„Poruszająca, dynamiczna i uwodząca muzyka elektroniczna tak piękna i subtelna, jak niemożliwa do stworzenia.” DJ
„Połączenie ostrego dźwięku metalowej perkusji z ciepłą surowością strun daje efekt świeżej, a jednocześnie znajomo brzmiącej muzyki.” The Wire.


KALeKA
Hazard do tyłu / Hazard a rebours
Performance audiowizualny oraz wystawa projektu KALeKA
Roman Bromboszcz, Tomasz Misiak
kaleka

Zdarzenie wpisuje się w festiwal poświęcony zagadnieniu otwartości dostępu w nowych mediach. Słowa i slogany, które określają ten problem to open source, creative commons, copy left.
KALeKA hołdując copy left wielokrotnie poświęcała uwagę plagiaryzmowi, radykalnej odmianie myślenia o wolnym dostępie do modyfikacji i powielania obrazw i dźwięków.
KALeKA kładąc nacisk na recyklaż namawia oraz wskazuje sposoby na powtórne przepracowywanie ścinków, próbek, fragmentów kulturowej audiosfery. Biorąc pod uwagę silną w tym względzie tradycję, w tym, Wolf Vostell i jego de-collages, John Oswald z jego plondrofonią oraz wielu innych, KALeKA kładzie nacisk na akusmatyzm, czyli niemożliwość ustalenia źródła dźwiękowego.
Występ KALeKI to zimnofalowe brzmienia i industrialne bity, którym towarzyszą sample syntezy mowy, dźwięki uprzednio zarejestrowane i przetworzone, syntezatory, pętle i sprzężenia zwrotne. Wraz z eksperymentalnym podejściem do muzyki tworzonej prawie wyłącznie w oparciu o komputery grupa poświęca uwagę synestezji i wielozmysłowości.
W ramach wystawy pokazana zostanie internetowa aplikacja internetowa pt Wiruletka oraz wydruki cyfrowe nawiązujące do tej pracy. Podstawowym zagadnieniem łączącym wszystko w całość jest gra językowa opierająca się na odnogach znaczeniowych słów wir, ruletka, hazard, ryzyko, przegrana.

Roman Bromboszcz
Medioznawca, filozof, poeta, muzyk, artysta. Podejmuje zagadnienia związane z nowymi mediami, teorią wartości, komunikacją oraz społecznymi problemami kultury współczesnej. Wypracowuje teorię aksjologiczną zorientowaną na kulturę pojmowaną ewolucyjnie. Autor książki „Estetyka zakłóceń” oraz szeregu artykułów z zakresu teorii nowych mediów, kultury cybernetycznej, ewolucji kultury, poezji awangardowej.
„To czego oczekujemy i czego szukamy, to prześwit, odpowiednia luka w przestrzeni prowadząca do celu, wyjścia, nagrody, Ariadny.”
W praktyce artystycznej opracowuje strategie intermedialne i nowo medialne skupiając się na relacjach dźwięku, obrazu i słowa. Tworzy aplikacje internetowe, filmy wideo, grafiki komputerowe oraz występuje scenicznie solowo i grupowo. Wraz z Tomaszem Misiakiem tworzy duet KALeKA, który skupia się na performances, wystawach oraz wydawaniu undergroundowego pisma KALeKA. Wraz Łukaszem Podgórnim i innymi kolegami tworzy grupę Perfokarta, która skupia się na poezji awangardowej, muzyce elektronicznej, występach scenicznych, wystawach, tworzeniu obiektów internetowych, antologiach poezji eksperymentalnej.

Tomasz Misiak
Filozof, eseista, pisarz badający rozmaite konteksty audiosfery w kulturze współczesnej. Praktyka artystyczna umożliwia mu sprawdzanie własnych założeń teoretycznych dotyczących związków dźwięku z obrazem na polu sztuki. W wydanej w 2009 roku książce Estetyczne konteksty audiosfery po raz pierwszy w polskim dyskursie filozoficznym przedstawił kulturowe wątki uprzywilejowania wzroku i obrazu przy jednoczesnym spychaniu innych zmysłów na margines teoretycznego zainteresowania. Postulując zrównoważenie zmysłowej hierarchii w ludzkich sposobach odnoszenia się do świata podkreśla wagę słuchu oraz wskazuje na role i funkcje dźwięku w zachodniej kulturze. Jako wolontariusz prowadzi autorską audycję Muzyka Nieuczesana w poznańskim Radiu Afera.
„Nasze powieki stanowią niewyczerpalną gwarancję dystansu. Inaczej jest z uszami: nie mamy na uszach odpowiedników powiek, które umożliwiałyby oddzielenie się od dźwięku”.
Dał się poznać jako niestrudzony eksperymentator na polu sztuki audialnej i audiowizualnej. Budując projektowane przez siebie zestawy złożone z radioodbiorników, anten, przetworników i magnetofonów na początku minionej dekady podkreślał niepowtarzalność technologii analogowych w kontekście pracy z dźwiękiem. Obecnie penetruje głównie możliwości cyfrowych przekształceń dźwięku. Wraz z Romanem Bromboszczem tworzy duet kalEka oraz od czasu do czasu partycypuje w projektach poezji cybernetycznej.
Jest laureatem nagrody Narodowego Centrum Kultury na najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o kulturze (2008) oraz nagrody im. Stefana Morawskiego przyznawanej przez Polskie Towarzystwo Estetyczne (2009). Jednocześnie stara się zaznaczać swoją obecność w „czwartym sektorze” działań pozainstytucjonalnych, za co każdego dnia otrzymuje nagrodę w postaci niegasnącego entuzjazmu.
http://perfokarta.net
http://kaleka.net
http://bromboxy.proarte.net.pl


DEMONSZY
DSC00369

Patryk Daszkiewicz (AKA marker szyczy demonszy AKA demonszy).
Projekt demonszy to zgrzyto-szumy generowane ze starych instrumentów. Odgłosy zepsutego adaptera. Mikrofon utopiony w zupie pomidorowej. Dźwięki polepione z usterek i półsłów.
Przy pomocy prostych środków tworzy melodie w estetyce lo-fi oparte na niekończących się repetycjach.
W listopadzie 2008 pod pseudonimem “marker” przy użyciu małego samplera, szczoteczki do zębów, dileja i kilku plastikowych torebek gra pierwszy koncert na festiwalu the Placard Headphones Festival w Krakowie.
Wspólnie z przyjaciółmi prowadzi pitupitu recordz, wytwórnie muzyczną w duchu „diy“. Początkowo nastawiona na wydawanie muzyki na kasetach i cd-rach z czasem przeistoczyła się w blog na którym z darmo udostępniane są nagrania na licencji Creative Commons.
Na festiwalu przedstawi muzykę opartą na materiale z płyty „domofon“ i manipulacjach dźwiękami z programów freeware‘owych do generowania fal sinusoidalnych.


Rec+Abstrakt
R+A

Rec+Abstrakt to duet Karolina Rec (wiolonczela; Kings of Caramel, Cieślak i Księżniczki, Nathalie and the Loners) i Rafał Dętkoś (elektronika; Abstrakt Struktur, Ucho, Solaris) – połączenie klasycznego brzmienia wiolonczeli ze współczesnym instrumentem, jakim stał się komputer. Duet powstał przy okazji współpracy muzycznej z Sopockim Teatrem Tańca.
Dzisiaj rola wiolonczeli została zredukowana głównie do interpretacji muzyki z wieków minionych. W duecie z elektroniką jest nie tylko zjawiskiem interesującym sonorystycznie – staje się próbą podejścia do nowej kameralistyki, z naciskiem na tworzenie homogenicznego współbrzmienia dwóch skrajnie różnych instrumentów. Efekt tego połączenia stanowi harmonijna forma, której elementy paradoksalnie są nierzadko w opozycji względem siebie, wyraziście wydobywając wzajemne cechy. Duet został nominowany do Nagrody Teatralnej Miasta Gdańsk za muzykę do spektaklu „Transkrypcje”
www.myspace.com/recabstrakt


Servando Barreiro
Servando Barreiro

Servando Barreiro wystawiał swoje prace między innymi w Madrycie, Linz, Berlinie, na Islandii, w Galicji, Paryżu, Rzymie, Montevideo, Trondheim, Bergen i Oslo – czasami w postaci interaktywnych instalacji, innym razem w formie audiowizualnych przedstawień lub warsztatów poświęconych otwartemu oprogramowaniu i technologiom. Jego ostatni projekt, minitronics.net, jest poświęcony badaniu zagadnienia „physical computing” (przetwarzania namacalnego) przy użyciu tanich sensorów i otwartego oprogramowania.

Synthoscope to spektakl audiowizualny, który eksploruje związek pomiędzy częstotliwościami słyszalnymi a ich wizualnym przedstawieniem. Nie jest to tylko czysto techniczna analiza, ale też estetyczne i bogate, a jednocześnie minimalistyczne widowisko. Część audio jest prezentowana na żywo przy użyciu samodzielnie skonstruowanych syntezatorów w połączeniu z technologią sprzętu audio rodem z lat 70. Jednym z tych sprzętów jest „zwojnica”, która przetwarza niesłyszalne fale elektromagnetyczne emitowane przez otaczającą nas technologię elektryczną na „dźwięk”. Co ciekawe, nawet bez użycia komputera, prawie każde urządzenie zasilane bateriami lub prądem elektrycznym generuje znaczne pole elektromagnetyczne dookoła siebie. Wersja 2.0 spektaklu jest zasilana laserami, dzięki czemu nie ma potrzeby używania „ciężkiego” oscyloskopu, kamery, beamerów…
www.servandobarreiro.es


Patryk Zakrocki
Patryk-Zakrocki

Patryk Zakrocki – improwizator, kompozytor, artysta dźwiękowy [ur. 1974 r. w Warszawie]. Obecnie gra w duecie SzaZa na skrzypcach, syntezatorze modularnym i elektrycznej mbirze, zmienia melodyjki w starych pozytywkach i prowadzi Zakład Produkcji Dźwięku, którego najnowszą aktywnością jest Gabinet Masażu Ucha Wewnętrznego.
Zajmuje się muzyką kameralną, elektroakustyczną i szeroko pojętym słuchowiskiem. Opublikował 11 albumów płytowych. Jest autorem muzyki do spektakli m.in. P.Cieplaka, K.Globisza, P. Miśkiewicza, L. Mądzika, I. Gorzkowskiego i filmów m.in. M. Pieprzycy, K. Kozyry, jak również wielu filmów dokumentalnych, krótkometrażowych i niemych. Wśród tych ostatnich znalazły się etiudy studenckie Romana Polańskiego i animacje lalkowe Władysława Starewicza. Autorska ścieżka dźwiękowa napisana do obrazów była do tej pory prezentowana w Stanach Zjednoczonych, Norwegii i Islandii, a wkrótce odwiedzi także Chiny i Japonię.
Swoje utwory wielokanałowe Patryk Zakrocki wystawiał m.in w galerii Zachęta, C.S.W. w Toruniu i w Warszawie. Prowadził cykl koncertów Galimadjaz, współtworzył „Inwazje dźwięku” w Zachecie, jest kuratorem KinoAudio przy Europejskim Kongresie Kultury2011
Muzyka Patryka Zakrockiego była kilkakrotnie nagradzana i wyróżniana, co sprawiało mu zawsze bezwstydną przyjemność.


TRUPWZSYPIE
Trupwzsypie

TRUPWZSYPIE / Dawid Adrjanczyk – gdański pianista, gitarzysta, improwizator. Współtwórca takich grup jak Kolonia Postęp, Tundra, Hator Hator. Od 2006 roku działa w jednoosobowym projekcie Trupwzsypie, który narodził się z fascynacji przestrzenią gdańskich blokowisk. Tworzy muzykę elektroakustyczną i improwizowaną. W swoich działaniach wykorzystuje loopy, sample, taśmy oraz nagrania terenowe. W 2010 roku wydał debiutancki materiał zatytułowany „Intymne życie pantofelka”, który spotkał się z bardzo przychylną opinią krytyki.
http://www.myspace.com/trupwzsypie
http://trupwzsypie.wordpress.com/author/trupwzsypie/


DOROTA WALENTYNOWICZ / in fear of dead enigmas
Dorota Waletynowicz fot.Marek Frankowski

Artystka wizualna, – zajmuje się fotografią, sztuką dźwięku, sztuką wideo, tworzy instalacje, obiekty kinetyczne, prace interaktywne i projekcje świetlne. Jej obecna działalność koncentruje się wokół filozoficznych uwarunkowań wynalazku obrazu technicznego, jako mechanizmu wspierającego industrializację współczesnej kultury. W swoich pracach chętnie porusza problem przemian, jakie dotykają współczesne społeczeństwa. Anektuje przy tym w obręb dzieła sztuki właściwe dzisiejszej kulturze materiały i formy komunikacji.
Dorota Walentynowicz jest absolwentką wydziału Filologiczno-Historycznego Uniwersytetu Gdańskiego (2001), wydziału Komunikacji Multimedialnej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (2005) i wydziału ArtScience Królewskiej Akademii Sztuk w Hadze (NL, 2007). Jej instalacje i fotografie pokazywane były na wielu wystawach w kraju i za granicą, m.in. w Instytucie Mediów V2_ w Rotterdamie (NL), na festiwalu Transmediale w Berlinie (DE), na festiwalu Today’s Art w Hadze (NL), w Museum Fotografii w Amsterdamie (NL), w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku, w Galerii NT w Łodzi, w Fundacji Stroom w Hadze (NL), w Galerii Amer Abbas w Wiedniu (AT), w Galerii Sariev w Plovdivie (BG), w Galerii Lenikus w Wiedniu (AT), w Galerii Miejskiej w Gdańsku.
„In Fear of Dead Enigmas” jest to realizacja artystyczna w formie rzeźby kinetycznej, w której powolna rotacja bryły powoduje sekwencyjne przemieszczanie się wyładowań elektrycznych, przez co uzyskany zostaje efekt zwielokrotnionego łuku. Instalacja wbudowana jest w formę sześcianu z półprzezroczystego materiału Plexiglas. Bryła przecięta jest po skosie na dwie części i umieszczona na osi obrotowej zaopatrzonej w napęd elektryczny. W każdej z dwóch części bryły wbudowane są naprzeciw siebie 42 elektrody umieszczone w powłoce gazu ochronnego. Elektrody te podłączone są do źródła wysokiego napięcia (10000v) generowanego przez iskrowniki, specjalnie zaprojektowane tak, aby możliwe było uzyskanie łuku elektrycznego w kilku punktach jednocześnie. Górna część bryły podlega rotacji, przez co następuje rozerwanie formy i przemieszczenie pola elektrycznego. Dopiero po zatoczeniu pełnego obrotu bryła składa się w całość, po czym następuje powtórzenie sekwencji ruchowej.
www.dobrze.nl


MIRKO LAZOVIĆ
MIRKO LAZOVIĆ

Mirko Lazović to multidyscyplinarny artysta wizualny, zainteresowany wytworzeniem równowagi między obserwującym a obserwowanym. Jego zainteresowania interaktywnością wynikły spontanicznie poprzez praktykowanie statycznych sztuk wizualnych. Chce sprawdzić w praktyce ideę artysty tworzącego minimalne bariery między widzem a dziełem sztuki.
Podczas OSA stworzy pracę Painting Apparatus 1.1:
Widzowie uczestniczą w tworzeniu pracy zostawiając ślady na płótnie/ekranie samą obecnością. Ich ruchy (gesty), wywołują zmianę w procesie “malowania”. W ten sam sposób natychmiastowe zmiany na ekranie wpływają na sposób, w jaki widzowie poruszają się w pomieszczeniu. Każda zmiana jest nieodwracalna; a wszystkie zebrane razem tworzą video-obraz.
www.mirkolazovic.com


Sunday Arkestra
Sunday Arkestra

Borys Kossakowski – improwizator, songwriter, którego zainteresowania muzyczne sięgają od The Beatles przez muzykę barokową, cerkiewne chóry, free-jazz, aż po minimal dub i ambient. Wraz z poetami: Piotrem Czerskim i Michałem Piotrowskim założył zespół Towary Zastępcze. Reprezentuje kolektyw muzyczno-wydawniczy z Trójmiasta: Nasiono Records, w którego skład wchodzą m.in. Szelest Spadających Papierków, Karol Schwarz All Stars czy Kiev Office.
Występuje w projektach: Towary Zastępcze, Karol Schwarz All Stars, Nasiono All Stars, Sunday Arkestra. Gościnnie udziela się w LiPaLi Akustycznie. Występował na festiwalach OFF Festival, Open’er Festival, Europejski Poeta Wolności, Przegląd Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu.
Sunday Arkestra
Zespół powstał jako naturalne rozwinięcie projektu solowego Sunday Tracks. Żółta płyta Borysa Kossakowskiego zawierała improwizowaną muzykę ilustracyjną, narracyjną. Stanowiła studium pustki, stanu zawieszenia charakterystycznego dla niedzieli, zwłaszcza spędzanej w samotności.
Sunday Arkestra to grupa niedzielnych muzyków, którzy snują improwizowane opowieści wykorzystując do tego ambient, free, trans oraz muzyki etnicznej. Wykorzystują tematy ukraińskie, żydowskie, tureckie czy hinduskie. W tej muzyce jest miejsce na hołd dla tradycji oraz świętokradztwo, szaloną ekspresję i refleksję. Zespół wykorzystuje zarówno kompozycje własne, jak i melodie ludowe (m.in. z repertuaru zespołu Drevo), potrafią także wziąć na warsztat Beatlesów czy Rolling Stonesów.


PURE
PURE - Paweł Pawlowski

Fani cieżkich, elektronicznych brzmień mogą go kojarzyć z różnych imprez oscylujących wokół hardcore/breakcore czy ciężkiego drum’n’bassu, na których występuje od 2004 roku jako ARh+. Jest także współodpowiedzialny za takie trójmiejskie cykle jak NIGHTCORE czy BASSTION! Jako DJ związany z grupą Brak Danych, 777 i [BDSM].
Wcześniej w latach 2004-2006, wraz z Michałem Aleph’em Stańczykiem współtworzył live act’owy duet noise’owo-industrialny FreiStadtJugend, z którym występują gościnnie na pierwszej płycie Prawatta wydanej nakładem Salut Records. Ma na koncie liczne występy w kraju, a także bywał gościem klubów litewskich. Obecnie, poza graniem w klubach i organizacją imprez prowadzi dwa projekty: wraz z Jackiem Chodzińskim- Nikodem Langfuhr – nastawiony na prezentację w formie mixtape’ów (jak dotąd emitowanych na antenie Radia Szczecin) lżejszych acz mroczniejszych brzmień elektronicznych oraz PURE – produkcję dźwięków oscylujących w okół estetyki techno/idm/noise. Poza Arturem, przy produkcji poszczególnych partii materiału udzielają się Martin Sadist Grusznic i Szymon Zombie Karpierz.
W ramach OSA usłyszą Państwo właśnie materiał PURE.
VJ EW Mateusz Wojczal, współzałożyciel Qunabu Netlabel’u trójmiejskiego wydawnictwa netaudio wydającego dub techno. Jako VJ wsystępował z Hatti Vatti na Netaudio Festival Berlin, Vivisesji w Poznaniu i imprezie w Kłajpedzie.


MACIEJ WOJNICKI / Libretto GSM
MACIEJ WOJNICKI / Libretto GSM

Maciej Wojnicki – muzyk, programista audio/video, skrzypek, wokalista, kompozytor, założyciel „O” – pierwszego w Polsce studia specjalizującego się w tworzeniu instalacji interaktywnych, prowadzi warsztaty programowania interaktywnych multimediów, tworzy muzykę na potrzeby filmów krótkometrażowych i animowanych, występuje solo jako Mananasoko.
Libretto GSM
Performance na klasyczne trio, operową śpiewaczkę i SMSy. Bazę występu stanowi koncert operowej śpiewaczki, którego tłem jest wielkoformatowa projekcja wyświetlana na fasadzie budynku. Po ścianach spadają bloki tekstowe zawierające treści SMSów przysyłanych przez widzów biorących udział w koncercie. Kolejne wiadomości układają się w unikatowe libretto wyśpiewywane przez śpiewaczkę.
www.o.bzzz.net
www.mananasoko.bandcamp.com


ANA-LOG-WIDEO – analogowe wizualizacje.
ANALOG

Obraz powstaje na żywo bez pomocy komputerów.  Projekt powstał podczas pomyłkowego podłączenia kabla audio do projektora wideo. Od tamtej pory ten błąd wykorzystujemy jako wyjściowe źródło do tworzenia atmosfery live aktów. Sygnał audio podpięty do mikser wideo powoduje, że wszystko co usłyszymy staje się tym co widzimy – swoisty analogowy wideo open live act.


OPEN – ART Monitoring
PGR ART - fot. Justyna Jaworska

Otworzymy strumień obrazu ze wszystkich kamer zamontowanych w Państwowej Galerii Sztuki, które na co dzień rejestrują życie w przestrzeni PGSu. Projekt PGR ART polega na podglądaniu/monitorowaniu sztuki podczas trwania Festiwalu OPEN Source Art.

Mikołaj Robert Jurkowski – Robotnik Sztuki , nauczyciel mianowany, założyciel grupy artystycznej Centralny Urząd Kontroli Technicznej CUKT oraz Wolnej Pracowni PGR_ART z siedzibą w Koloni Artystów Gdańsk Stocznia. Inicjator powstania Instytutu Twórczych Działań ITEDE oraz Koloni Artystów Gdańsk Stocznia. Autor projektów edukacyjnych: „Młodzi Młodego Miasta”, warsztatów dla dzieci pt. „Dotyk Sztuki” Związany z działaniami TOTARTU i Fundacją Wyspa Progress, pomysłodawca Warsztatów artystycznych realizowanych w CSW Łaźnia pt. „Kraina Kreatywności” oraz „Wędrowcy”.

Sylwester Gałuszka – Robotnik Sztuki, prezes Fundacji Kolonia Artystów, założyciel Instytutu Twórczych Działań ITEDE oraz animator wydarzeń artystycznych w Koloni Artystów Gdańsk Stocznia. Założyciel Wolnej Pracowni PGR_ART z siedzibą w Koloni Artystów Gdańsk Stocznia. Autor projektu cyklicznych prezentacji studentów ASP „Extreme art”, współtwórca warsztatów artystycznych pt. „Kraina Kreatywności” i „Wędrowcy”. Realizuje prace wideo w technice found footage. Wideo tła tworzył min dla: Bartek Wołyniec, Skinny Patrini, DataDisk, Prawatt, Folder, Magnum38.


Dock’s Docs / Gdańsk Remix
DDGR

Europejski konkurs remiksowania materiałów archiwalnych i artystycznych (audio i wideo) dotyczących Stoczni Gdańskiej i Solidarności. Od lutego do kwietnia 2011 internauci mogli opracować wybrane fragmenty udostępnione przez Narodowy Instytut Audiowizualny NInA i Institut National de l’Audiovisuel INA na platformie multimedialnej Dailymotion. Materiały do remiksu pochodzą z francuskiego Narodowego Instytutu Audiowizualnego, z Video Studio Gdańsk – największego archiwum filmowego stoczniowej Solidarności, kolektywu artystów PGR ART, a także od artysty Adama Witkowskiego. Międzynarodowe jury wybierze 3 laureatów spośród autorów 20 wyselekcjonowanych filmów. Nagrodami w konkursie będą specjalistyczne szkolenia w paryskiej uczelni Ina Sup oraz zaproszenie VIP na Europejski Kongres Kultury we Wrocławiu.
www.culturecongress.eu